4 Ζητήματα για τους συλλόγους ασθενών, θέτει η Νέα Δημοκρατία… (Ομιλία του Τομεάρχη Υγείας της ΝΔ Βασίλη Οικονόμου στη συνεδρίαση της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη χάραξη μακροπρόθεσμης εθνικής στρατηγικής για το φάρμακο.)

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πραγματικά, είναι ωφέλιμες και χρήσιμες οι συνεδριάσεις της Επιτροπής, ειδικά ξεκινώντας από τους Συλλόγους των ασθενών, γιατί, όπως καταλαβαίνετε, η διαμόρφωση μιας μακροπρόθεσμης πολιτικής για το φάρμακο πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τους ίδιους τους χρήστες και τους ανθρώπους που έχουν ενδιαφέρον για αυτή την υπόθεση, πρώτα απ’ όλα.
Η συγκρότηση των ασθενών στους Συλλόγους και στη συλλογική έκφραση που μπορεί να βοηθήσει πάνω απ’ όλα την πολιτεία, για να βρει λύσεις των προβλημάτων που οι ασθενείς καταγράφουν και από την εμπειρία τους και την πορεία τους μέσα στα θέματα της ασθένειας τους είναι πολύ χρήσιμη και γι′ αυτό, η Επιτροπή μας έβαλε σε προτεραιότητα την δική σας γνώμη και άποψη, για να πάει στους υπόλοιπους θεσμικούς παράγοντες που ασχολούνται και με το φάρμακο.
Θα ήθελα να θίξω κάποια ζητήματα υπό μορφή ερωτήσεων – παρατηρήσεων, ώστε να δώσω και σε εσάς, μια αφορμή για την περαιτέρω συζήτηση και αναζήτηση των λύσεων που μπορούμε να επιδιώξουμε. Σας άκουσα με πολλή προσοχή, είπατε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα και θα ήθελα να βάλω στον προβληματισμό σας το θέμα για το αν σας καλύπτει η μέχρι τώρα συμμετοχή των Συλλόγων στη λήψη των αποφάσεων στα επίπεδα της κρατικής λειτουργίας, σε όλα τα όργανα και σε όλους τους οργανισμούς. Δηλαδή, αν νιώθετε ότι είμαστε σαν χώρα σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο παρέμβασης του δικού σας λόγου στη λήψη των αποφάσεων.
Δεύτερον, νομίζω ότι γίνεται τώρα τελευταία πολλή συζήτηση για τις κλινικές μελέτες και νομίζω, δικαιολογημένα, γιατί, όπως καταλαβαίνετε, μέσω των κλινικών μελετών υπάρχει η καινοτομία, υπάρχει το καινούργιο, υπάρχει η ελπίδα, υπάρχει η δυνατότητα μιας νέας θεραπείας και πραγματικά, αυτές έχουν το ενδιαφέρον και της επιστημονικής – ιατρικής κοινότητας, αλλά και του κοινωνικού συνόλου.
Στη χώρα μας, δυστυχώς, έχουμε μια θλιβερή πρωτιά από το τέλος, δηλαδή, μειώνονται οι κλινικές μελέτες. Εσείς, σαν Σύλλογοι Ασθενών, δεν σας ενδιαφέρει; Δεν σας έχω ακούσει ειδικά σε αυτό το κομμάτι να χτυπάτε κώδωνα κινδύνου και δεν το λέω με την αντιπολιτευτική διάθεση μόνο. Όταν βλέπω από τα στοιχεία του 2017 ότι οι κλινικές μελέτες έχουν πέσει στα μισά σχεδόν, δεν σας ενδιαφέρει να συμμετέχετε σε τέτοια προγράμματα, πρωτοποριακά, καινοτόμα; Δηλαδή, να το απαιτήσετε και να δούμε μέσω της δικιάς σας παρέμβασης αυτό να αποτελεί αναγκαστική πορεία μιας κυβέρνησης.
Τρίτον, πώς βλέπετε το θέμα της επάρκειας φαρμάκων; Ακούμε κριτική, ακούμε παρεμβάσεις, ο κόσμος καταγγέλλει ελλείψεις φαρμάκων. Σε ποιο επίπεδο και σε τι ποσοστό νιώθετε ότι υπάρχουν ελλείψεις φαρμάκων;
Ένα ζήτημα που δεν άκουσα να τίθεται, είναι ότι οι μελέτες λένε ότι τα τελευταία τέσσερα – πέντε χρόνια, από το 2014 μέχρι το 2017, η συμμετοχή των πολιτών στο φάρμακο έχει αυξηθεί από 600 εκατομμύρια ευρώ στα 860 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, βάζετε βαθιά το χέρι στην τσέπη αυτά τα πέντε χρόνια και πάλι δεν ακούω μια συζήτηση από εσάς. Αν είναι καλό να μετακυλίεται το κόστος από τη δημόσια δαπάνη του ΕΟΠΥΥ στην τσέπη σας, από τα 2 δισεκατομμύρια 600 εκατομμύρια ευρώ του 2014, τώρα στο 1,945 δισεκατομμύρια ευρώ και σας αρέσει, να το δούμε. Ίσως να έχει ενδιαφέρον αυτό.

Αν δεν σας αρέσει, όμως, πρέπει να ακούσουμε έναν σχολιασμό γενικότερα. Επειδή, με πολλούς από εσάς έχουμε συναντηθεί ως εκπρόσωποι των ασθενών, δεν αναφέρομαι στην ιδιωτική συζήτηση.
Τέλος, όσον αφορά το φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ, για να κλείσω τη παρεξήγηση, πραγματικά, τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ προσπάθησαν να επιτελέσουν έναν ρόλο εξισορροπητικό και κοινωνικά χρήσιμο. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι δημιουργούν ταλαιπωρία και δεν δίνουν λύσεις. Εμείς έχουμε κάνει μια πρόταση, ως Ν.Δ. – την οποία νομίζω ότι οι περισσότεροι έχετε ακούσει, αν και κατάλαβα ότι ο κ. Λεοντόπουλος δεν τη γνωρίζει – όχι πλέον για να πάει το φάρμακο, που είναι στο κρατικό φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ, στα φαρμακεία ξανά, αλλά να αποστέλλεται απευθείας στο δικαιούχο μέσω κάποιου τρόπου που θα βρούμε, για να έχει ο ασθενής απευθείας το φάρμακο.
Την βλέπετε αυτή ως μία πρόταση η οποία μπορεί να δώσει λύση και στις τεράστιες ουρές, που είναι άθλιες; Είναι αναξιοπρεπές ο καρκινοπαθής ή ο άνθρωπος που έχει μια βαριά ασθένεια, να περιμένει ώρες για να πάρει το φάρμακό του. Ψάχνουμε να βρούμε λύσεις. Εσείς βλέπετε την πρόταση που κάνει η Ν.Δ. ως μια θετική πρόταση ή μια πρόταση που μπορεί να βάλουμε στο τραπέζι για να τη συζητήσουμε; Ευχαριστώ.